1/48 Messerschmitt Me 262A cockpit set – Aires #4150

Autor: Jarosław Jaworski, opublikowano 8 października 2009 w kategorii Recenzje i obejrzano 1273 razy.

Słowa kluczowe:

Tytułowy zestaw Airesa należy do niezwykle licznego grona „wzbogacaczy” dedykowanych miniaturom Tamiya. Miniaturom, gdyż nominalnie mamy do czynienia z trzema zestawami:

#61082 — Me 262A-2a
#61087 — Me 262A-1a
#61091 — Me 262A-1a Clear Edition

Ponieważ warianty dotyczą niemal identycznych wersji jednomiejscowych (myśliwskich dziennych i myśliwsko-bombowych), użycie czeskiej propozycji możliwe jest w każdym przypadku. To, czy ww. doskonale opracowane i wykonane modele „Jaskółki” w ogóle wymagają jakiegoś wzbogacenia, pozostaje osobnym tematem do dyskusji. Nie ulega jednak kwestii, że wielu modelarzy zwyczajnie lubi dodać coś spoza pudła, nie zaprzątając sobie głowy pytaniem: czy działanie takie jest konieczne/uzasadnione, czy też nie? Osobiście dość często podążam tą ścieżką, nieodmiennie ciesząc się „zabawą z żywicą i blaszkami”.

Właśnie żywica i blaszki stanowią sedno produktu #4150. Ujmując rzecz ilościowo, opakowanie zawiera: 9 elementów odlanych z żywicy, blaszkę fototrawioną z 22 drobnymi detalami + kliszę z zegarami i dwiema „szybkami” celownika. Miłośnicy statystyk mogą zatem odnotować 34 sztuki drobiazgów, służących podniesieniu realizmu odwzorowania kabiny Me 262 „Schwalbe”. Zasadniczy fragment stanowi, rzecz jasna, wanna kokpitu. W przypadku „Messera” stanowiła ją metalowa „rura” wnętrza, będąca równocześnie częścią stropu komory podwozia głównego. Nie inaczej przedstawił to Aires w swojej żywicy, bogato wyposażając zarówno burty i podłogę kabiny, jak i powierzchnie zewnętrzne — czyli fakturę widoczną we wnętrzu luków podwozia. O ile udało mi się ustalić na podstawie szkiców, rysunków i zdjęć, od strony merytorycznej wszystko jest w najlepszym porządku. Pewnym mankamentem jest natomiast, naturalna trudność w malowaniu odległych zakamarków tak przygotowanego monolitu. Sytuację ratuje nieco fakt, że przednia ścianka kokpitu to osobny detal. W ten sposób pojawia się poszerzenie pola manewru dla narzędzi malarskich. Monolit „wanny” (po wcześniejszym usunięciu cokołu wlewowego), przednia ścianka kabiny oraz półeczka za plecami pilota, zostały zaprojektowane jako zamienniki fabrycznych części Tamiya. Tym samym instalacja dodatku Airesa, przebiega niemal bezinwazyjnie, tj. praktycznie bez konieczności krojenia zasadniczych elementów bryły „Jaskółki”.

Pomniejsze drobiazgi, to zgrabna kompilacja żywic i blaszek. Najbardziej spektakularnym detalem jest tablica przyrządów. Ten element także posiada obustronnie zaznaczoną fakturę, a to za sprawą widocznych (przez oszklenie wiatrochronu) korpusów zegarów i wskaźników. Całość uzupełniamy kliszką, blaszką, jak również żywicznymi wspornikami i celownikiem. Bardzo ładnie i czysto odlane: fotel, drążek, podstawa orczyka, nie wymagają dodatkowej pochwały. Reszta blaszek wspiera nie mniej ważne instalacje, w tym najróżniejsze dźwignie, manetki przepustnic silników oraz — rzecz jasna — pasy siedzeniowe pilota. Ot i wszystko.

Reasumując: niezbyt rozbudowany, ale ładnie zaprojektowany i wykonany produkt. Za umiarkowane pieniądze możemy stworzyć miniaturową iluzję w pełni wyposażonego wnętrza. Ponieważ Tamiya oferuje w swych zestawach „szkło” osłony w wersji otwartej, wgląd do wnętrza kabiny mamy zapewniony. Warto więc zadbać o to, co uważny obserwator może w nim odkryć. Odbiorcom nieco rozczarowanym znikomą ingerencją w obszar wnęk podwozia głównego, Aires proponuje zestaw #4148 Me 262A Cockpit & Wheel Bays. Produkt ten zawiera zarówno detale opisane wyżej, jak i uzupełniające fragmenty „wystroju” wnęk.